Cezar
Lasu danci la derviŝon en vi
Ek al la
fora ĝuosensema lando,
kie ĉiam la suno brilas,
kie neniuj
fanatikuloj malheligos la sunon por vi.
Tie, kie multaj eskaloj kondukas en la ĉielon,
kaj kie vi fine trovos la serĉatan
pacon.
Moviĝu.
Lasu danci la derviŝon en vi.
Ne lasu
vin plu deteni.
Serĉu la valon,
kie la paradizobirdoj kantos
al vi
sian kanton,
kie papilioj dancos por vi.
Ek al la
nekonataj florantaj pejzaĝoj,
kiuj jam delonge atendas vin
kaj
volas ekflori en vi.
Lasu danci la derviŝon en vi,
ne lasu
vin plu deteni.
Faru vin preta por ĉiuj sensoplezuroj.
Ne
ignoru plu vian internan voĉon.
Ankaŭ vi estas grava!
Ankaŭ
via amo volas kapti fajron
en
la eterna rondodanco de l' kosmo.
Ankaŭ via karesemo estas
bezonata!
Ankaŭ vi estas respondeca por tio,
kio okazas al vi
kaj al viaj kunhomoj
Ek do, kuraĝiĝu.
Estu preta por la batalo.
Demetu viajn plumbajn pezaĵojn
kaj ekmoviĝu.
Lasu danci la derviŝon en vi
kaj ekkonu vin mem.
Retrovu vin kiel donanton.
Plugu vian spuron en la mondon.
Fariĝu vivartisto.
Dancu laŭ via melodio
kaj unuigu vin kun la eternaj ondoformaj cirkloj!
Kantu vian stormbirdokanton.
Lasu danci la derviŝon en vi!