Cezar

Pri literaturkritiko

(al Blazio Vaha)

Unue verko, poste
nepre kritikisto?

Unue do verko,
poste babilaĉo pri verko?

Unue ĉiam maĉado,
poste ĉiam boveca remaĉado?

Ĉu vere tiu, kiu maĉas ion,
nepre bezonas tiun,
kiu remaĉas ĉion?

Ĉu ni vere ĉiuj estas tiom aĉaj maĉuloj,
ke ni bezonas remaĉulojn?
Ĉu ni vere estas nur bovoj,
kies tekstojn oni devas
remaĉi pro tio?

Aĥ, tiom da bovoj
kaj tiom da remaĉado!

Drasta respondo de literaturkritikisto:

Gorki: "Ĉu tiu, kiu gustas supon,
unue devas salti en la supon,
por ke li povu juĝi, ĉu ĝi gustas aŭ ne?"

Ĉu tiu, kiu malbone fikas,
nepre devas verki kritikon pri la fikado?